Comarcas de Galicia:Vigo

A comarca de Vigo, é unha comarca española situada na costa sur de Galicia, dentro da provincia de Pontevedra. Limita ao norte coa Comarca de Pontevedra, ao leste coas comarcas de Condado, Paradanta e Ribeiro (Ourense), ao sur coa Comarca do Baixo Miño e ao oeste coa Comarca do Morrazo e o océano Atlántico.

Moitas veces confundese a comarca oficial de Vigo coa Área Metropolitana de Vigo, pero na realidade non se corresponden, pois forman parte de dita Área Metropolitana, á parte dos municipios que integran a comarca, tamén os de Cangas e Moaña (Comarca do Morrazo) e o de Salvaterra de Miño (Comarca do Condado).

A súa superficie total é de 613,4 km²(2.07%)
A súa poboación total é de297.124 hab. de acordo cos datos do 2010

Integrana os concellos de:

O Porriño
Baiona
Fornelos de Montes
Gondomar
Mos
Nigrán
Pazos de Borbén
Redondela
Salceda de Caselas
Soutomaior
Vigo

Actividades económicas:

A economía da comarca viguesa caracterízase pola preponderancia dunha economía diversificada vencellada ao sector pesqueiro, á industria e aos servizos. Entre os motores da economía de Vigo está a industria automobilística, liderada por PSA Peugeot Citroën, que ten no concello a súa primeira factoría en importancia de Europa, ao producir en 2007 un total de 547 mil vehículos, dos cales máis do 88% foron exportados fóra de España.

Así mesmo, son moi importantes a construción naval e o sector pesqueiro en todas as súas vertentes, dende a industria extractiva, armadores, ata a comercial, coas súas lonxas de altura e de baixura, así como a industria conserveira, conxeladora e transformadora. Vigo é o primeiro porto comercializador de peixe para consumo humano do mundo (650.000 toneladas no ano 2004), e os estaleiros da Ría son líderes da construción naval privada española, por facturación e tonelaxe. Tamén destaca a extracción, transformación e comercialización de granito e outras pedras ornamentais no Porriño.

Comarcas de galicia. A terra chá

A terra chá

A Comarca da Terra Chá sitúase na zona norte e interior da provincia de Lugo.
É a comarca máis extensa de Galicia con 1822,75 km². Conta con 47.697 habitantes. A paisaxe desta chaira combina frecuentes outeiros coroados na súa maioría por castros,cómpre citar o castro de Vilonga con agros e pradeiras chans, importantes lagoas como a de Cospeito ou Caque e máis dun cento de ríos e regatos que percorren a comarca. Pertencen a ela os concellos de Abadín,Begonte,Castro de Rei,Cospeito,Guitiriz,Muras,A pastoriza,Vilalba e Xermade, sendo a súa capital Vilalba. A Terra Chá pódese definir como unha comarca rural cunha economía de clara vocación agrícola e gandeira. A climatoloxía e os solos permiten que haxa unha importante extensión de parcelas dedicadas a pastos onde se alimentan un gran número de vacas destinadas especialmente á produción láctea, contando para iso con modernas explotacións que son, na súa maioría, de carácter familiar pero altamente competitivas. Naqueles lugares da comarca onde é máis montañosa cobra auxe a gandeiría extensiva, dedicada á produción cárnica e predominando a raza autóctona rubia galega


Fontes de información: información-wikipedia, imaxes- a voz de vilalba.

O tema da emigración na literatura galega. Castelao.

O pai de migueliño.
O pai de migueliño chegaba das Américas e o rapaz non cabía de gozo no seu traxe festeiro. Migueliño sabía cos ollos pechados cómo era o seu pai; pero denantes de saír da casa botoulle unha ollada ó retrato.
Os "americanos" xa estaban desembarcando. Migueliño e a súa nai agardaban no peirán do porto. O corazón do rapaz batíalle na táboa do peito e os seus ollos esculcabn nas greas, en procura do pai ensoñado.

Procedencia da imaxe: allcollection.net

• Breve apuntamento sobre a vida de castelao:

Foi debuxante, escritor e político. En 1895 marchou coa súa nai Xoaquina Castelao Genme, a Arxentina para reunirse co se pai, Mariano Rodríguez Dios, propietario dunha polbeira e dun almacén de comercio en Santa Rosa de Toay (La Pampa) onde naceron as súas irmás Xosefina e Tareixa.

O tema da emigración na literatura galega:Celso Emilio Ferreiro

Viaxe oa país dos ananos


Eu,Gulliver Ferreiro,bon galego,
solemnemente digo:
Esilado na miña propia Terra,
canso de olllar as mesmas torres sempre,
farto de ver as mesmas caliveras
-fasquía de vivir pecho nun sótano-
quixen seguir o rumbo do meu pobo,
o ésodo sin fin dos emigrantes.
Troquéi os lares patrios
polos eidos alleos
e percorrín o mundo coma un mómada
compañeiro do vento e das estrelas.
Camiñéi á ventura,
naveguéi día e noite,mar adentro,
paséi as illas páledas,
vin o peixe voador i os arroaces,
deixéi á esquerda as augas dos Sargazos,
cheguéi ás moles praias do mar quente,
do eterno vrau vestido de bikini,
choutando pola area.
(Veda Woodlake decía quedamente:
é un gran corazón abandoado>.)
Non quixen escoitar
teus cantos de sereia,
Veda Woodlake.Buscaba
aos meus irmáus perdidos,Rosalía
choróu por iles bágoas de esperanza.
Curros berróu os seus trenos inmorrentes
i eu mesmo un día dixen (malia hora!)que os nosos emigrantes.


Celso Emilio Ferreiro

O tema da emigración da literatura galega. Castelao

Fragmento do relato "O segredo"( Retrincos).
Tiña eu once anos cando meu pai, que estaba na Arxentina, nos chamou cabo de si; e alá fomos embarcados, a miña nai e mais eu, nun paquete alemán. E axiña de arribar a Bos Aires pillamos un tren que corría moito e logo outro que corría pouco e despois un coche de cabalos que nos levou a tombos polo deserto da Pampa. Naquela soedade plantara meu pai unha casa para facerse rico, cavilando sempre nos eidos nativos; i era forza pecha-los ollos ó circio traballo en espera do retorno feliz.



Breve reseña sobre a estadía en América:

De familia modesta, o pai de Castelao emigra a Arxentina e o resto da familia úneselle cando el contaba nove anos: a experiencia da vida na "pulpería" rexentada por seu pai deixará unha fonda pegada na futura obra artística do rapaz.

O tema da emigración na literatura galega . Curros Enríquez

Manuel Curros Enríquez Cántiga

No xardín unha noite sentada
ó refrexo do branco luar,
unha nena choraba sen trégolas
os desdés dun ingrato galán.
I a coitada entre queixas decía:
"Xa no mundo non teño ninguén;
vou morrer e non ven os meus ollos
os olliños do meu doce ben".

Os meus ecos de malenconía
camiñaban nas alas do vento,
i o lamento
repetía:
"¡Vou morrer e non vén o meu ben!"

Lonxe dela, de pe sobre a popa
dun aleve negreiro vapor,
emigrado, camiño de América,
vai o pobre, infelís amador.

I ó mirar as xentís anduriñas
cara á terra que deixa cruzar:
"¡Quen pode dar volta -pensaba-
quen pudera convosco voar!..."


Mais as aves i o buque fuxían
sin ouír seus amargos lamentos;
sólo os ventos
repetían:
"¡Quen pudera convosco voar"!



Breve apuntamento sobre o tema da emigración de Manuel Curros Enríquez:

As ONG. greenpeace

GREENPEACE: É unha organización ambientalista non gubernamental. Fundada no año 1971 en vancouver, Canadá, en protesta ante a práctica nuclear estadounidense no arquipélago de Amchitka (Alaska). Greenpeace realiza accións directas non violentas e de investigación para lograr os seus obxectivos. Está establecida en case todo o mundo, con oficinas nacionais e rexionais en máis de 40 países. A organización mundial obteñen os seus ingresos por medio das contribuicións individuais dos seus socios, e conta con 3 millóns de socios en todo o mundo.









Procedencia da informacion: wikipedia - youtube